است كه سبب مىشود آنان توفيق اقامه‌ى امر الهى را پيدا نموده و از حلاوت ذكر او و الهام شكرش برخوردار شوند . جمله‌ى « يا أَبْصَرَ النّاظِرينَ ! » شاهد خوبى بر اين مدّعا است ؛ زيرا اوست كه به دقايق گرفتارىهاى فوق در بندگانش آگاه است و مىتواند آنان را از خطرات معنوى - كه ممكن است براى ايشان پيش آيد - محفوظ دارد . دعاى روز پنجم ماه رمضان ( 610 ) « أَللَّهُمَّ اجْعَلْنِى فِيهِ [ فِى هذَا الْيَوْمِ ] مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ ، وَاجْعَلْنِى فِيهِ مِنْ عِبادِكَ الصّالِحينَ الْقانِتينَ ، وَاجْعَلْنِى فِيهِ مِنْ أَوْلِيآئِكَ الْمُتَّقِينَ [ الْمُقَرَّبِينَ بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ] ، بِرَأْفَتِكَ يا أَكْرَمَ الْأَكْرَمينَ ! » « 1 » خداوندا ! مرا در اين [ روز ] از آمرزش خواهان قرار ده و از بندگان شايسته فروتن [ و يا : عبادت كننده ] ات بگردان و از دوستان تقوى پيشه [ يا : مقرّب ] خويش قرار ده . [ به رحمتت ، اى مهربان‌ترين مهربان‌ها ! ] به رأفت و مهربانىات ، اى بزرگوارترين بزرگواران ! سيماى مستغفرين ، صالحين ، قانتين و متقين در قرآن شريف استغفار كنندگان از بندگان الهى - كه در اين دعا از خداوند تقاضا شده تا خواننده از زمره‌ى آنان قرار گيرد - مىفرمايد : إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 127 .